bieżeć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bieżeć (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) st.pol. dziś przest. książk. biec, spieszyć
(1.2) st.pol. dziś przest. książk. płynąć
odmiana:
(1) koniugacja VIIb
przykłady:
(1.1) Drugi wylazł, ku nam bieży, • Jakie obrzydłe trupisko! (A. Mickiewicz: Dziady)
(1.2) Rzeka bieży wartko.
składnia:
(1.1) bieżeć do +D. od +D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) biec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bieżnia ż, bieżnik m, bieżenie n
czas. pobieżeć dk.
przym. bieżący
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) od biec (pierwotnie dźwięczne, „biedz”, stąd wymiana c→ż)
uwagi:
zob. bieżący
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: biec
źródła: