uporczywy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

uporczywy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌupɔrˈʧ̑ɨvɨ], AS[uporčyvy], zjawiska fonetyczne: akc. pob. 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) trwający ciągle, nie przerywany, nieustanny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Uporczywy ból zęba stał się nie do zniesienia.
składnia:
kolokacje:
(1.1) uporczywy ból/dzwonek/hałas/kaszel • uporczywe milczenie • uporczywa cisza/plama/walka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  uporczywość f 
przysł.  uporczywie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: