kaszel
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kaszel (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik kaszel dopełniacz kaszlu celownik kaszlowi biernik kaszel narzędnik kaszlem miejscownik kaszlu wołacz kaszlu
- przykłady:
- (1.1) Przeziębieniu często towarzyszy kaszel i katar.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cough
- arabski: (1.1) سعال
- baskijski: (1.1) eztul
- białoruski: (1.1) кашаль
- czeski: (1.1) kašel m
- dolnołużycki: (1.1) kašel m
- esperanto: (1.1) tuso
- fiński: (1.1) yskä
- francuski: (1.1) toux f
- górnołużycki: (1.1) kašel m
- hiszpański: (1.1) tos f
- holenderski: (1.1) hoest m
- islandzki: (1.1) hósti m
- niemiecki: (1.1) Husten m
- nowogrecki: (1.1) βήχας m
- rosyjski: (1.1) кашель m
- słowacki: (1.1) kašeľ
- szwedzki: (1.1) hosta w
- włoski: (1.1) tosse f
- źródła:
