rozczarowanie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] rozczarowanie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌrɔʃʧ̑arɔˈvãɲɛ], AS: [roščarovãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• udziąs.• nazal.• -ni…• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) zawód, nie spełnienie oczekiwań
- (1.2) rzeczownik odczasownikowy od rozczarować (czynność)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rozczarowanie rozczarowania dopełniacz rozczarowania rozczarowań celownik rozczarowaniu rozczarowaniom biernik rozczarowanie rozczarowania narzędnik rozczarowaniem rozczarowaniami miejscownik rozczarowaniu rozczarowaniach wołacz rozczarowanie rozczarowania - (1.2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik rozczarowanie dopełniacz rozczarowania celownik rozczarowaniu biernik rozczarowanie narzędnik rozczarowaniem miejscownik rozczarowaniu wołacz rozczarowanie
- przykłady:
- (1.1) Ewelina, ku swojemu rozczarowaniu, dostała na urodziny książkę.
- (1.2) Celem koleżanek było rozczarowanie i obrażenie Eweliny.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) zawód, pot. rozczar
- (1.2) rozczarowywanie
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. rozczarowywać, rozczarować
- rzecz. pot. rozczar
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. roz- + czarowanie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) disappointment
- duński: (1.1) skuffelse w
- francuski: (1.1) déception
- hebrajski: (1.1) מפח־נפש m (mapach-nefesz)
- hiszpański: (1.1) desencanto m, desilusión f, decepción f, desengaño m
- interlingua: (1.1) disillusion, anticlimax
- islandzki: (1.1) vonbrigði n
- jidysz: (1.1) אַנטוישונג f (antojszung)
- niemiecki: (1.1) Enttäuschung f; (1.2) Enttäuschen n
- norweski (bokmål): (1.1) skuffelse m
- rosyjski: (1.1) разочарование
- włoski: (1.1) delusione
- źródła:
