rozczarowanie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

rozczarowanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌrɔʃʧ̑arɔˈvãɲɛ], AS[roščarovãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. udziąs. nazal. -ni… akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) nie spełnienie oczekiwań
(1.2) rzecz. odczas.  od: rozczarować (nazwa czynności)
odmiana:
(1.1)
(1.2)
przykłady:
(1.1) Ewelina, ku swojemu rozczarowaniu, dostała na urodziny książkę.
(1.2) Celem koleżanek było rozczarowanie i obrażenie Eweliny.
składnia:
kolokacje:
(1.1) doznawać / unikać rozczarowania • powodować rozczarowanie • ku rozczarowaniu
synonimy:
(1.1) zawód, deziluzja
(1.2) rozczarowywanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  rozczarowywać, rozczarować
rzecz.  pot.  rozczar
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol.  roz- + czarowanie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: