pukać

pukać (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈpukaʨ̑], AS: [pukać]

znaczenia:

czasownik

(1.1) uderzać czymś lekko w coś, powodując powstanie odgłosu

(1.2) pot. potocznie strzelać z broni

odmiana:

przykłady:

(1.1) Zanim wejdę do cudzego pokoju, zawsze pukam do drzwi.

składnia:

kolokacje:

(1.1) pukać do drzwi • pukać w okno

synonimy:

(1.1) stukać

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik pukanie n rodzaj nijaki, puknięcie n rodzaj nijaki, pukawka f rodzaj żeński

czas. czasownik puknąć dk. aspekt dokonany, puknąć się dk. aspekt dokonany

związki frazeologiczne:

pukać do czyichś drzwi

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: strzelać

• angielski: (1.1) knock
• arabski: (1.1) دق
• duński: (1.1) banke
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• słowacki: (1.1) klopať
• suahili: (1.1) gonga

źródła: