pękać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

pękać (język polski)[edytuj]

lód pęka (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈpɛ̃ŋkaʨ̑], AS: [pẽŋkać], zjawiska fonetyczne: nazal. • asynch. ę  
znaczenia:

czasownik

(1.1) przestawać być całym na skutek powstania rysy, szczeliny lub otworu
(1.2) o czymś naciągniętym, napiętym: rozrywać się, najczęściej na dwie części
(1.3) pot.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org bać się, odczuwać strach
odmiana:
przykłady:
(1.1) Na wiosnę, gdy zrobi się dostatecznie ciepło, pąki pękają na drzewach.
(1.3) Nie pękaj! Zrób to!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org pękanie n  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, pęknięcie n  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
czas.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org spękać, pęknąć dk.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
związki frazeologiczne:
pękać ze śmiechu • pękać z dumy • pękać ze złości • pękać w szwach
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=pękać&oldid=3296697”