prorok

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Spis treści

prorok (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA[ˈprɔrɔk], AS[prorok]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel.  przywódca religijny, boży wysłannik, osoba posiadająca dzięki bożemu błogosławieństwu zdolność przepowiadania przyszłości; zob.  też prorok w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W tych niespokojnych czasach drogę wskazał im prorok.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  prorokini f , proroctwo n 
czas.  prorokować ndk. 
przym.  prorocki, proroczy
przysł.  proroczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

prorok (język czeski) [edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) rel.  prorok
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

prorok (slovio) [edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
пророк
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) prorok
odmiana:
(1.1) lm  prorokis
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

prorok (język słowacki) [edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) prorok
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: