proroctwo

proroctwo (język polski)

wymowa:

IPA: [prɔˈrɔʦ̑tfɔ], AS: [proroctfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przepowiednia przyszłości, najczęściej wygłaszana przez proroka

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	proroctwo	proroctwa
dopełniacz	proroctwa	proroctw
celownik	proroctwu	proroctwom
biernik	proroctwo	proroctwa
narzędnik	proroctwem	proroctwami
miejscownik	proroctwie	proroctwach
wołacz	proroctwo	proroctwa

przykłady:

(1.1) Kolejny raz proroctwo nie spełniło się.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik prorok, prorokini

czas. czasownik prorokować

przym. przymiotnik proroczy, prorocki

przysł. przysłówek proroczo

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) prophecy
• duński: (1.1) profeti w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) profetaĵo
• francuski: (1.1) prophétie f rodzaj żeński
• hebrajski: (1.1) נבואה f rodzaj żeński (newua)
• hiszpański: (1.1) profecía f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) spádómur m rodzaj męski, spá f rodzaj żeński
• japoński: (1.1) 予言 (よげん)
• jidysz: (1.1) נבֿואה f rodzaj żeński (newue)
• niemiecki: (1.1) Prophezeiung f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) προφητεία f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) пророчество n rodzaj nijaki
• slovio: (1.1) predvidenie (предвидение)

źródła: