obfity

obfity (język polski)

wymowa:

IPA: [ɔbˈvʲitɨ], AS: [obvʹity], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • udźw. udźwięcznienie 

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) występujący w dużej ilości lub w dużym natężeniu, składający się z dużej liczby czegoś

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	m.-os. rodzaj męskoosobowy/mzw rodzaj męskozwierzęcy	mrz rodzaj męskorzeczowy	f rodzaj żeński	n rodzaj nijaki	m.-os. rodzaj męskoosobowy	nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy
mianownik	obfity		obfita	obfite	obfici	obfite
dopełniacz	obfitego		obfitej	obfitego	obfitych
celownik	obfitemu		obfitej	obfitemu	obfitym
biernik	obfitego	obfity	obfitą	obfite	obfitych	obfite
narzędnik	obfitym		obfitą	obfitym	obfitymi
miejscownik	obfitym		obfitej	obfitym	obfitych
wołacz	obfity		obfita	obfite	obfici	obfite

przykłady:

(1.1) Obfite opady śniegu sparaliżowały komunikację w mieście.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ~ biust/posiłek/połów • ~a korespondencja/piana/rosa • ~e śniadanie • ~e deszcze/opady śniegu/zbiory

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik obfitować

rzecz. rzeczownik obfitość

przysł. przysłówek obficie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) abundant
• arabski: (1.1) وافر ,وفير ,زمزم
• francuski: (1.1) abondant
• turecki: (1.1) bereketli, feyizli

źródła: