krwawić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

krwawić (język polski)[edytuj]

palec krwawi (1.1)
wymowa:
IPA[ˈkr̥favʲiʨ̑], AS[kr̦favʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. 
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) broczyć krwią, tracić krew
(1.2) ranić, bić do krwi
(1.3) plamić krwią
(1.4) poet.  barwić na czerwono

czasownik zwrotny niedokonany krwawić się

(2.1) spływać krwią
(2.2) poet.  barwić się na czerwono
(2.3) wzajemnie ranić się do krwi
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.4) czerwienić, rumienić
(2.2) czerwienić się, rumienić się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  krew f , krewny m , krewna f , krwawica f , krwawienie n , ukrwienie n , krwawiączka f , krwawiec m , krwawieniec m , krwawizna f , krwawne n , krwawnica f , krwawość f , krwiak m , krwinka f 
czas.  wykrwawiać, przekrwić
przym.  krwisty, krwawy, ukrwiony, krwionośny, krewny, krewki, krwawicowy
przysł.  krwawie, krwawo
związki frazeologiczne:
serce komuś krwawi
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: