bluten

bluten (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈbluːtən] IPA: [ˈbluːtətə] IPA: [ɡəˈbluːtət]

znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) krwawić

(1.2) przen. przenośnie z Wikisłownika, pl.wiktionary.org pot. potocznie z Wikisłownika, pl.wiktionary.org bulić, zabulić

odmiana:

(1.1-2) blut|en (blutet), blutete, geblutet (haben)

przykłady:

(1.1) Die Wunde blutet stark. → (Ta) rana mocno krwawi.

(1.1) Er blutet aus der Nase. → Z nosa leci mu krew.

(1.2) Dafür wirst du aber schwer bluten müssen. → Ale za to będziesz musiała/musiał nieźle zabulić.

składnia:

kolokacje:

(1.1) stark bluten • wie ein Schwein bluten

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org Blut n rodzaj nijaki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, Blutung f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org

przym. przymiotnik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org blutig

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: ausbluten • verbluten

źródła: