bluten

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

bluten (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbluːtən] IPA[ˈbluːtətə] IPA[ɡəˈbluːtət]
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) krwawić
(1.2) przen. pot. bulić, zabulić
odmiana:
(1.1-2)[1] blut|en (blutet), blutete, geblutet (haben)
przykłady:
(1.1) Die Wunde blutet stark. → (Ta) rana mocno krwawi.
(1.1) Er blutet aus der Nase.Z nosa leci mu krew.
(1.2) Dafür wirst du aber schwer bluten müssen.Ale za to będziesz musiała/musiał nieźle zabulić.
składnia:
kolokacje:
(1.1) stark blutenwie ein Schwein bluten
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Blut n, Blutung f
przym. blutig
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: ausblutenverbluten
źródła:
  1. Wiktionary.de, bluten (Konjugation)