kowadło

kowadło (język polski)

kowadło (1.1)

wymowa:

IPA: [kɔˈvadwɔ], AS: [kovadu̯o] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) żelazna lub stalowa podstawa, na której znajduje się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego

(1.2) część młota mechanicznego, w której kształtowany jest obrabiany przedmiot

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kowadło	kowadła
dopełniacz	kowadła	kowadeł
celownik	kowadłu	kowadłom
biernik	kowadło	kowadła
narzędnik	kowadłem	kowadłami
miejscownik	kowadle	kowadłach
wołacz	kowadło	kowadła

przykłady:

(1.1) Kowal cisnął młot na kowadło.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

(1.1) między młotem a kowadłem

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• afrykanerski: (1.1) aambeeld
• angielski: (1.1) anvil
• czeski: (1.1) kovadlina
• duński: (1.1) ambolt w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) amboso
• fiński: (1.1) alasin
• francuski: (1.1) enclume
• gruziński: (1.1) გრდემლი
• hiszpański: (1.1) ambos, yunque
• ido:(1.1) amboso
• łaciński: (1.1) incus
• niemiecki: (1.1) Amboss
• portugalski: (1.1) bigorna
• rosyjski: (1.1) наковальня
• rumuński: (1.1) nicovală
• szwedzki: (1.1) städ n rodzaj nijaki
• turecki: (1.1) örs
• włoski: (1.1) incudine

źródła: