kor

kor (język polski)

wymowa:

IPA: [kɔr], AS: [kor] wymowa

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) starop. staropolski chór

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

kor (język duński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) chór

odmiana:

(1.1) et kor, koret, kor, korene

przykłady:

(1.1) Han spillede med forskellige bands og sang i kor. → Grał w różnych zespołach i śpiewał w chórze.

składnia:

kolokacje:

(1.1) synge i ~

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

kor (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) serce

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. rzeczownik koro

przym. przymiotnik kora, korŝira

przysł. przysłówek kore, tutkore

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina cor

uwagi:

źródła:

kor (język norweski (bokmål))

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) chór

odmiana:

(1.1) et kor, koret, kor, korene lub et kor, koret, kor, kora

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

kor (język szwedzki)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) część kościoła, w której znajduje się ołtarz; prezbiterium

odmiana:

(1.1) ett kor, koret, kor, koren

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) gravkor

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: