konstantynopolitańczykowianeczka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

konstantynopolitańczykowianeczka (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃nɔpɔlʲitãj̃n͇ʧ̑ɨkɔvʲjãˈnɛʧ̑ka], AS[kõũ̯stãntỹnopolʹitãĩ ̯ṇčykovʹi ̯ãnečka], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. rozs. artyk. samogł.+n/m+szczelin. akc. pob. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nieistniejące słowo przyjęte w języku polskim jako żart dotyczący tworzenia wyrazów pochodzących od łączenia kilku krótszych słów, tłumaczone jako: młoda mieszkanka miasta Konstantynopol (wsp. Stambuł)
odmiana:
przykłady:
(1.1) Mała konstantynopolitańczykowianeczka tańczy na moście nad Bosforem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
Konstantynopol + -czyk (por.  neapolitańczyk, berlińczyk) + -anka (por.  Habsburżanka, dodatkowo w wersji zdrobn.  -czka, por.  Haneczka)
uwagi:
  • Gdyby słowo to miało być ułożone poprawnie, brzmiałoby: „konstantynopolitaneczka” (od „konstantynopolitanka” czyli „mieszkanka Konstantynopola”, a nie jak chcieliby autorzy tego żartu: od „konstantynopolitańczykowianka”). Analogicznie: mieszkanka Neapolu to neapolitanka a nie neapolitańczykowianka.
  • Przykład neologizmu, w tym przypadku zbudowanego w celu skonstruowania wyrazu, który miałby jak największą długość (w tym wypadku - 32 litery): zob.  też Hottentottenstottertrottelmutterbeutelrattenlattengitterkofferattentäter w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła: