kolokacja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kolokacja (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) związek wyrazów, którego znaczenie wynika ze znaczenia jego składników
- (1.2) hist. wieś szlachecka podzielona na części należące do różnych właścicieli
- (1.3) hist. kolejność spłacania wierzycieli
- (1.4) inform. usługa polegająca na odpłatnym udostępnieniu zasobów serwerowni
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kolokacja kolokacje dopełniacz kolokacji kolokacji celownik kolokacji kolokacjom biernik kolokację kolokacje narzędnik kolokacją kolokacjami miejscownik kolokacji kolokacjach wołacz kolokacjo kolokacje
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- z łaciny col-locatio (umieszczenie razem)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) collocation
- francuski: (1.1) collocation f
- hiszpański: (1.1) colocación f
- interlingua: (1.1) collocation
- niemiecki: (1.1) Kollokation f
- nowogrecki: (1.1) διευθέτηση f, ρύθμιση f
- źródła:
