kolokacja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kolokacja (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) związek wyrazów, którego znaczenie wynika ze znaczenia jego składników
- (1.2) hist. wieś szlachecka podzielona na części należące do różnych właścicieli
- (1.3) hist. kolejność spłacania wierzycieli
- (1.4) inform. usługa polegająca na odpłatnym udostępnieniu zasobów serwerowni
odmiana: lp kolokacj|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; lm kolokacj|e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: z łaciny col-locatio (umieszczenie razem)
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) collocation
- francuski: (1.1) collocation f
- grecki: (1.1) διευθέτηση f, ρύθμιση f
- hiszpański: (1.1) colocación f
- interlingua: (1.1) collocation
- niemiecki: (1.1) Kollokation f
