czworokąt
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
czworokąt (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt], AS: [čforokõnt], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ą • post. utr. dźw. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) geom. wielokąt płaski mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki; zob. też czworokąt w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik czworokąt czworokąty dopełniacz czworokąta czworokątów celownik czworokątowi czworokątom biernik czworokąt czworokąty narzędnik czworokątem czworokątami miejscownik czworokącie czworokątach wołacz czworokącie czworokąty
- przykłady:
- (1.1) W dowolnym czworokącie wpisanym w okrąg iloczyn długości przekątnych równy jest sumie iloczynów długości przeciwległych boków. (twierdzenie Ptolemeusza)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) czworobok
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. czworokątny
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) quadrilateral
- chorwacki: (1.1) četverokut m
- duński: (1.1) firkant w
- francuski: (1.1) quadrangle m
- hiszpański: (1.1) cuadrángulo m
- islandzki: (1.1) ferhyrningur m
- niemiecki: (1.1) Viereck n
- nowogrecki: (1.1) τετράπλευρο n
- rosyjski: (1.1) четырёхугольник m
- szwedzki: (1.1) fyrkant w, tetragon w, fyrhörning w
- węgierski: (1.1) négyszög
- źródła:
