czworokąt

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

czworokąt (język polski)[edytuj]

czworokąty (1.1)
wymowa:
IPA[ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt], AS[čforokõnt], zjawiska fonetyczne: nazal. asynch. ą  post. utr. dźw.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geom.  wielokąt płaski mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki; zob.  też czworokąt w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W dowolnym czworokącie wpisanym w okrąg iloczyn długości przekątnych równy jest sumie iloczynów długości przeciwległych boków. (twierdzenie Ptolemeusza)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) czworobok
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  czworokątny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) od „cztery kąty
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: