atrament

atrament (język polski)

kałamarz z atramentem (1.1)

wymowa:

IPA: [aˈtrãmɛ̃nt], AS: [atrãmẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego lub czarnego, używany do pisania lub drukowania; zob. zobacz też atrament w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	atrament	atramenty
dopełniacz	atramentu	atramentów
celownik	atramentowi	atramentom
biernik	atrament	atramenty
narzędnik	atramentem	atramentami
miejscownik	atramencie	atramentach
wołacz	atramencie	atramenty

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) atrament sympatyczny, atrament do wiecznych piór

synonimy:

(1.1) inkaust

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik atramentowy

związki frazeologiczne:

wylać morze atramentu

etymologia:

łac. łacina atramentum → czernidło

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) ink
• arabski: (1.1) حبر
• esperanto: (1.1) inko
• francuski: (1.1) encre f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) tinta f rodzaj żeński
• japoński: (1.1) インク
• jidysz: (1.1) טינט f rodzaj żeński (tint)
• kaszubski: (1.1) tint, tinta
• nowogrecki: (1.1) μελάνι n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) bläck n rodzaj nijaki
• wilamowski: (1.1) inkaojst

źródła: