roztwór

roztwór (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈrɔstfur], AS: [rostfur], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. chemia, chemiczny jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia; zob. zobacz też roztwór w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	roztwór	roztwory
dopełniacz	roztworu	roztworów
celownik	roztworowi	roztworom
biernik	roztwór	roztwory
narzędnik	roztworem	roztworami
miejscownik	roztworze	roztworach
wołacz	roztworze	roztwory

przykłady:

(1.1) Gdy w roztworze krystalicznym zajdą odpowiednie warunki, zaczyna formować się kryształ.

składnia:

kolokacje:

(1.1) roztwór alkoholowy • roztwór wodny • skład roztwóru • stężenie roztwóru

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) solution
• esperanto: (1.1) solvo, solvaĵo
• niemiecki: (1.1) Lösung f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) раствор m rodzaj męski

źródła: