antonim
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] antonim (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1.1) lp antonim, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Wikisłownik zawiera również antonimy haseł.
- (1.1) Antonimem słowa „dobry” jest „zły”, „zły” jest antonimem dla „dobry”.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) przeciwieństwo, antyfraza, wyraz przeciwstawny
antonimy: (1.1) synonim
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. antonimiczny; rzecz. antonimia
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) franc. antonyme
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) antonym
- duński: (1.1) antonym n
- francuski: (1.1) antonyme m
- grecki: (1.1) αντώνυμο n
- hawajski: (1.1) huaʻōlelo manaʻo ʻēkoʻa
- hiszpański: (1.1) antónimo m
- interlingua: (1.1) antonymo
- islandzki: (1.1) andheiti n
- jidysz: (1.1) אַנטאָנים m (antonim)
- niemiecki: (1.1) Antonym n
- rosyjski: (1.1) антоним m
- szwedzki: (1.1) antonym w
- ukraiński: (1.1) антонім m
- węgierski: (1.1) antonima