antonim

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] antonim (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego

odmiana: (1.1) lpliczba pojedyncza antonim, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lmliczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Wikisłownik zawiera również antonimy haseł.

(1.1) Antonimem słowa "dobry" jest "zły", "zły" jest antonimem dla "dobry".

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) przeciwieństwo, antyfraza, wyraz przeciwstawny
antonimy: (1.1) synonim
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. antonimiczny, rzecz. antonimia
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) fr.francuski antonyme
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) antonym
• duński: (1.1) antonym n
• francuski: (1.1) antonyme mrodzaj męski
• grecki: (1.1) αντώνυμο nrodzaj nijaki
• hiszpański: (1.1) antónimo mrodzaj męski
• interlingua: (1.1) antonymo
• islandzki: (1.1) andheiti nrodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Antonym nrodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) антоним m
• szwedzki: (1.1) antonym wrodzaj wspólny