dana

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: DanaDannada̰nadånadāna

dana (język polski)[edytuj]

dane (1.1) z pomiarów
wymowa:
IPA[ˈdãna], AS[dãna], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pojedyncza wiadomość, porcja informacji

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. i B. lp od: dan

przymiotnik, forma fleksyjna

(3.1) M. i W. ż lp od: dany

wykrzyknik

(4.1) etn. ludowy zaśpiew zachęcający do tańca
odmiana:
(1.1)[1]
(2.1) zob. dan
(3.1) zob. dany
(4.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Spośród przekazanych informacji tylko jedna dana mijała się z prawdą.
(2.1) Po zawodach mój syn stał się szczęśliwym posiadaczem trzeciego dana.
(3.1) Żadna rzecz nie jest nam dana raz na zawsze.
(4.1) Oj dana, dana, gorzałko kochana!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) Najczęściej używane w liczbie mnogiej[2], zob. dane. Niektóre słowniki jak SJP PWN uważają liczbę pojedynczą za błędną, niektóre (jak SGJP) wymieniają ją; por. dane
tłumaczenia:
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dan
(3.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dany
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło dana w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada dane w: Poradnia Językowa PWN.

dana (esperanto)[edytuj]

morfologia:
dana
wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) duński
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dano
przysł. dane
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

dana (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) formować, kształtować[1]
odmiana:
(1.1) att dana, danar, danade, danat, dana!
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 88, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.