trojaczki

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

trojaczki (język polski)[edytuj]

trojaczki (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) troje dzieci urodzonych podczas tego samego porodu[1]
(1.2) zdrobn. od: trojaki
(1.3) środ. podręcznik napisany przez trzech autorów[1]
odmiana:
(1.1-2) blp,
przykłady:
(1.3) Podręcznik, odkąd się ukazał na rynku, zastąpił studentom historiikrakowskie trojaczki”, ponieważ był od nich lepszy[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. trojaki nmos, trója f, trójca f, trójnik m, trójniak m, trójkąt m
czas. potroić
przym. trojaczy, potrójny, trojaki
licz. trzy, trzeci, trojaki, potrójny
tem. słow. trzecio-
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: dwojaczkiczworaczkipięcioraczki
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło trojaczki w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. historycy.org