trzepać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

trzepać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈṭʃɛpaʨ̑], AS[ṭšepać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.udziąs.
?/i
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) usuwać kurz z dywanu poprzez uderzanie w niego np. trzepaczką
(1.2) pot. dokładnie wypytywać, przesłuchiwać
(1.3) pot. szukać, rewidować
(1.4) pot. machać skrzydłami
(1.5) pot. bić
(1.6) ubijać pianę
(1.7) pot. sypać
(1.8) pot. szybko czymś poruszać

czasownik zwrotny trzepać się

(2.1) miotać się
(2.2) pot. uprawiać samogwałt
odmiana:
przykłady:
(1.1) Jasio trzepie dywan.
(1.2) Ale mnie ta baba od matmy przetrzepała.
(1.2) Ale mnie przetrzepali na komisariacie.
(1.3) Policjanci przetrzepali mi kieszenie szukając dragów.
(1.4) Popatrz jak tamten ptak trzepie skrzydłami.
(1.5) Przestań to powtarzać albo cię trzepnę!
(1.6) Jasio trzepie pianę na masę do placka.
(1.7) Jasio znowu natrzepał mi za dużo pieprzu do zupy.
(1.8) Przestań tak trzepać rzęsami, na mnie to nie działa.
(2.1) Popatrz jak ten ptak trzepie się w zaroślach.
(2.2) Ty świntuchu, przestań trzepać się pod kołdrą!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.2) walić konia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. trzepacz mos/mrz, trzepaczka ż, trzepak m, trzepanie n, trzepnięcie n
wykrz. trzep
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: