świntuch

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

świntuch (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. żart. ktoś zachowujący się nieprzyzwoicie
(1.2) pot. osoba, która brudzi, nie zachowuje porządku
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Ten świntuch znowu ględzi o swoim krótkim fajfusie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pot. świntuszek; książk. bezwstydnik; przest. rozpustnik, wszetecznik, zbereźnik
(1.2) pot. prosię, brudas, fleja, flejtuch, smoluch, wycierus; posp. świnia
antonimy:
(1.2) czyścioch
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. świnia ż, świniaczek m, świniarz m, świniarka ż, świniarek m, świniarczyk m, świństwo n, świństewko n, świntuszenie n, świniarnia ż, świniarstwo n, świniowate nmos, świniarnik m, świnnik m, świniec m, świnina ż, świniowina ż, świńszczyzna ż, świniak m, świniowate nmos, Świniary nmos, Świniarsko n, Świnia ż, świnka ż, świneczka ż, świniocha ż, świniucha ż, świnienie n, świnianie n, uświnienie n, poświntuszenie n, naświnienie n, uświnienie n, ześwinie n, wyświnienie n, oświnienie n, świńskość ż
zdrobn. świntuszek m
forma żeńska świntucha ż, świntuszka ż
czas. świnić ndk., świniać ndk., uświnić dk., świntuszyć ndk., poświntuszyć dk., naświnić dk., uświnić dk., ześwinić dk., wyświnić dk., oświnić dk.
przym. świński, świni, świniowaty, świniarski, świniowaty
przysł. świńsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: