singiel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

singiel (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek stanu wolnego, niebędący w związku

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) muz. zob. singel
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) W Polsce po roku 1989 dokonała się istotna zmiana w podejściu do osób samotnych. Określeniastara pannaczystary kawalercoraz częściej zastępowane terminemsingiel[1].
(1.1) Współcześnie jest tak duża liczna singli nie tylko dlatego, że Disney stworzył nierealne oczekiwania, ale dlatego, że ludzie nie mają powodu, żeby ze sobą być. W najlepszym wypadku on i ona równie zaradni, co oznacza, że nie potrzebują związku, bo nic nie wnoszą do swoich rzeczywistości. […] Dzisiaj jesteśmy społeczeństwem identycznie wytrenowanych jednostek[2].
(2.1) Nowy singiel zespołu dotarł na 2. miejsce notowań.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wielkomiejski singiel
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) kawaler, panna
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. singielstwo n
forma żeńska singielka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. single
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Krzysztof Arcimowicz, Obraz mężczyzny w polskich mediach: prawda, fałsz, stereotyp, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2003
  2. Dlaczego współczesna kobieta nie potrafi ułożyć sobie związku?