sanktuarium

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sanktuarium (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌsãŋktuˈwarʲjũm], AS[sãŋktuarʹi ̯ũm], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk- epenteza ł akc. pob.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) otoczony czcią obiekt religijny będący miejscem przechowywania świętych przedmiotów lub relikwii oraz sprawowania kultu; zob. też sanktuarium w Wikipedii
(1.2) przen. miejsce szczególnie ważne, bogate w pewien walor
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Do sanktuarium ostrobramskiego zmierzają tłumy pielgrzymów.
(1.1) To miasto to sanktuarium życia.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: