sanktuarium

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sanktuarium (język polski)[edytuj]

sanktuarium (1.1)
wymowa:
IPA[ˌsãŋktuˈwarʲjũm], AS[sãŋktuarʹi ̯ũm], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk- epenteza ł akc. pob.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rel. otoczony czcią obiekt religijny będący miejscem przechowywania świętych przedmiotów lub relikwii oraz sprawowania kultu; zob. też sanktuarium w Wikipedii
(1.2) przen. miejsce szczególnie ważne, bogate w pewien walor
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Do sanktuarium ostrobramskiego zmierzają tłumy pielgrzymów.
(1.2) Sumienie jest najtajniejszym ośrodkiem i sanktuarium człowieka, gdzie przebywa on sam z Bogiem[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) sanktuarium diecezjalne / lokalne / maryjne / narodowe / pasyjneerygowane sanktuarium katolickiekustosz sanktuarium
synonimy:
(1.1) świątynia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sanktuaryjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. sanctuarium
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: