kustosz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kustosz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkustɔʃ], AS[kustoš] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) opiekun zbiorów muzealnych lub bibliotecznych; kierownik działu
(1.2) kośc. zwierzchnik klasztorów stanowiących kustodię
(1.3) kośc. kanonik kapituły zarządzający własnością kapituły katedralnej lub kolegialnej
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Każdy kustosz musi trzymać pieczę nad zbiorami muzealnymi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) opiekun
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kustoda ż, kustodia ż
forma żeńska kustoszka ż
związki frazeologiczne:
kustosz koronny
etymologia:
łac. custosopiekun, kustosz
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło „kustosz” w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, ISBN 83-01-03811-X, s. 285.
  2. Hasło „kustosz” w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, ISBN 978-83-01-14198-1, s. 457.