rąbek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rąbek (język polski)[edytuj]

rąbek (1.3)
wymowa:
IPA[ˈrɔ̃mbɛk], AS[rõmbek], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) obrzeże, skraj
(1.2) st.pol. chustka[1]
(1.3) anat. obłączek paznokcia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Białe zabarwienie rąbka wynika ze słabszego przylegania płytki paznokcia do macierzy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) brzeg, granica, kraniec, krawędź, kres, obrzeże, obwód, pogranicze, przygranicze, skraj
(1.3) obłączek, lunula
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rąb m, rąbacz m, rąbalnia ż, rąbalnica ż, rąbanica ż, rąbanie n, rąbanina ż, rąbanka ż
zdrobn. rąbeczek m
czas. rąbać ndk., rąbnąć dk.
związki frazeologiczne:
złej baletnicy przeszkadza i rąbek u spódnicy
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: chustka
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: obłączek
źródła:
  1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 127.