paznokieć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

paznokieć (język polski)[edytuj]

paznokieć (1.1)
wymowa:
IPA[pazˈnɔcɛ̇ʨ̑], AS[paznoḱėć], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat. rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka; zob. też paznokieć w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W furii rozorała mu twarz paznokciami.
składnia:
kolokacje:
(1.1) obcinać / obgryzać / malować / piłować / mieć długie paznokcie • łożysko paznokcia
synonimy:
(1.1) żart. pazur
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zdrobn. paznokietek mrz
przym. paznokciowy
związki frazeologiczne:
tyle, co brudu pod paznokciem
etymologia:
st.pol. paznogieć (zakończenie nogi zwierzęcia) < st.pol. noga[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maciej Malinowski, Zostaniesz kiedyś sam jak palec, „Obcy język polski” (22)