paznokieć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

paznokieć (język polski)[edytuj]

paznokieć (1.1)
wymowa:
IPA[pazˈnɔcɛ̇ʨ̑], AS[paznoḱėć], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat.  rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka; zob.  też paznokieć w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W furii rozorała mu twarz paznokciami.
składnia:
kolokacje:
(1.1) obcinać/obgryzać/malować/piłować/mieć długie paznokcie • łożysko paznokcia
synonimy:
(1.1) żart.  pazur
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. 
zdrobn.  paznokietek
przym.  paznokciowy
związki frazeologiczne:
tyle, co brudu pod paznokciem
etymologia:
starop.  paznogieć 'zakończenie nogi zwierzęcia'< starop.  noga[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maciej Malinowski, Zostaniesz kiedyś sam jak palec, „Obcy język polski” (22)