łakocie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

łakocie (język polski)[edytuj]

łakocie (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) słodycze, słodkości
(1.2) daw. w liczbie pojedynczej przysmak, specjał[1]
(1.3) przen. rzeczy wartościowe, dające satysfakcję, szczęście, przede wszystkim w sensie duchowym[1]
odmiana:
(1.1-3) blp,
przykłady:
(1.1) Ickowi smakują szabatowe łakocie.
(1.3) Czytanie jej poezji zapewnia nam zaspokojenie zapotrzebowania na duchowe łakocie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło łakocie w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.