stonka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

stonka (język polski)[edytuj]

stonka (1.1)
stonka (1.2)
stonka (1.3) na plaży
wymowa:
IPA[ˈstɔ̃nka], AS[stõnka], zjawiska fonetyczne: nazal.-nk- 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. chrząszcz z rodziny stonkowatych, zwłaszcza stonka ziemniaczana (Leptinotarsa decemlineata)
(1.2) pot. środ. popularna nazwa lokomotywy manewrowej SM42
(1.3) pot. sezonowy nawał przyjezdnych w miejscowości turystycznej
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Większość stonek żeruje na ziemniakach.
(1.2) Lokomotywę stonkę produkowano w latach 19651992.
składnia:
kolokacje:
(1.1) tępić stonkę • chronić przed stonką • stonka ziemniaczana
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. stoneczka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

stonka (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. łodyga[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Słowacki - Fałszywi przyjaciele
źródła:
  1. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. II, P-Ž, s. 332, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.