wiązka

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search

wiązka (język polski)[edit]

wiązki (1.1) witek wierzbowych
wiązki (1.2) laserowe
pronunciation:
IPA[ˈvʲjɔ̃w̃ska], AS[vʹi ̯õũ̯ska], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.asynch. ą i → j 
definitions:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pewna liczba jednakowych, zwykle podłużnych przedmiotów, ułożonych razem i związanych; zob. też wiązka w Wikipedii
(1.2) światło lub cząstki biegnące w jednym kierunku
inflection:
(1.1-2)
examples:
(1.1) Podarowałem swojej żonie wiązkę polnych kwiatów.
(1.2) Emitowana wiązka jest silnie rozbieżna.
syntax:
collocations:
synonyms:
(1.1) pęk, snopek, reg. śl. ociepka
(1.2) strumień, promień
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
przym. wiązkowy
rzecz. wiązadło n
idioms:
etymology:
pol. wiązać
notes:
translations:
sources: