dyscyplinarny

dyscyplinarny (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) praw. odnoszący się do wykroczeń przeciwko dyscyplinie

odmiana:

przykłady:

(1.1) Odmowa wykonania polecenia przełożonego o odsunięciu lub niedopuszczeniu do pełnienia służby pociąga za sobą odpowiedzialność dyscyplinarną, wyjątkami są tu przypadki podyktowane charakterem służby lub względami bezpieczeństwa.

składnia:

kolokacje:

(1.1) komisja dyscyplinarna • odpowiedzialność dyscyplinarna • postępowanie dyscyplinarne

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. zdyscyplinować, dyscyplinować

rzecz. dyscyplinowanie n, dyscyplinarka ż, dyscyplina ż

przym. dyscyplinowany

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) disciplinary
• bułgarski: (1.1) дисциплинарен
• duński: (1.1) disciplinær
• estoński: (1.1) distsiplinaar-
• litewski: (1.1) disciplinarinis, drausmės, drausminis
• łotewski: (1.1) disciplinārs, disciplīnas
• szwedzki: (1.1) disciplinär
• ukraiński: (1.1) дисциплінарний, виховний, виправний
• włoski: (1.1) disciplinare

źródła: