Przejdź do zawartości

pracownik

Przejrzana
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

pracownik (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [praˈt͡sɔvʲɲik], AS: [pracovʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie przez instytucję, firmę lub inną osobę; zob. też pracownik w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Prezentację wykorzystuje się między innymi podczas egzaminu maturalnego lub zawodowego, przedstawiania oferty swojej firmy, szkoleń pracowników, a nawet w czasie autoprezentacji (prezentacji siebie) na rozmowie kwalifikacyjnej[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) pracownik fizyczny / umysłowy / naukowy / roku / administracji / akordowy / etatowy / najemny / sezonowydobry / zły / zaufany pracownik • pracownik seksualnystrajk pracowników
synonimy:
(1.1) pracobiorca, zatrudniony
antonimy:
(1.1) pracodawca
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pracownia ż, praca ż, pracuś m, pracowanie n, wypracowanie n, przepracowanie n
forma żeńska pracownica ż, pracowniczka ż
czas. pracować ndk., wypracować dk., przepracować dk.
przym. pracowity, pracowniczy, spracowany, zapracowany
przysł. pracowicie
ims. spracowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. praca + -ownik
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Bartosz Majewski, Albert Tomaszewski, ABC przedsiębiorczości, WSiP, 2009, s. 41.