plastyka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

plastyka (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szt. dział sztuk pięknych obejmujący dziedziny wizualnej twórczości artystycznej
(1.2) techn. modelowanie w materiale miękkim
(1.3) eduk. przedmiot szkolny, na którym uczniowie poznają tajniki sztuk pięknych
(1.4) szkoln. lekcja, wykład lub inne zajęcia z plastyki (1.3)
(1.5) uwypuklenie formy, wyrazistość kształtu
(1.6) liter. obrazowe przedstawienie postaci lub zdarzeń w utworze literackim
(1.7) środ. med. chirurgia plastyczna
(1.8) środ. med. operacja plastyczna
(1.9) sport. gimnastyka wyrabiająca harmonię ruchów
odmiana:
(1.1-9)
przykłady:
(1.1) Czy grafikę komputerową zaliczamy do plastyki?
(1.3) Małgosia uczy dzieci plastyki w podstawówce.
(1.4) Po plastyce mamy jeszcze dwie godziny wf-u.
(1.7) Folwaczny ima się plastyką już piętnaście lat.
składnia:
kolokacje:
(1.8) plastyka powiek / nosa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. plastyk m, plastyczka ż, plastyczność ż
przym. plastyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. plasticasztuka rzeźbienia < gr. πλαστικός < gr. πλάσσω
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: