powieka

powieka (język polski)

wymowa:: ^ⓘ, IPA: [pɔˈvʲjɛka], AS: [povʹi ̯eka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1)

przykłady:: (1.1) Odwlekał ten moment jak najdłużej, ale wreszcie z powrotem wysunął głowę ponad krawędź koca i podniósł powieki^[1].; (1.1) Kobieta w płaszczu zapiętym pod szyję poinformowała później krewnych matematyka, iż już w pozycji leżącej, z powiekami zamkniętymi, wciąż ściskając parasol w kurczowo zaciśniętej dłoni, profesor wyszeptał sinymi wargami słowa, które mogły znaczyć "O, Polsko!" lub "Oj, Polacy!", ale sprawa pozostała nie wyjaśniona^[2].; (1.1) Na koniec, po godzinie pisania podniósł twarz znad bibuły, spojrzał na szyby zalane deszczem i końcem długiego, kościstego palca powiódł po brzegu zaczerwienionej powieki^[3].

związki frazeologiczne:: bez drgnienia powiek • spędzać sen z powiek • powieki ciążą • podpierać powieki zapałkami • zasypiać pod powieką • zamknąć powieki

albański: (1.1) qepallë ż
angielski: (1.1) eyelid
arabski: (1.1) جفن العين, جفن
baskijski: (1.1) betazal
białoruski: (1.1) павека n
bułgarski: (1.1) клепач m
duński: (1.1) øjenlåg n
esperanto: (1.1) palpebro
francuski: (1.1) paupière ż
hiszpański: (1.1) párpado m
interlingua: (1.1) palpebra
islandzki: (1.1) augnalok n
jidysz: (1.1) ברעם (brem) ż
kataloński: (1.1) parpella ż
koreański: (1.1) 눈꺼풀
litewski: (1.1) blakstiena ż
łotewski: (1.1) plakstiņš
niemiecki: (1.1) Augenlid n
norweski (bokmål): (1.1) øyelokk n
nowogrecki: (1.1) βλέφαρο n
nowopruski: (1.1) wūkan n
ormiański: (1.1) կոպ
rosyjski: (1.1) веко n
szwedzki: (1.1) ögonlock n
turecki: (1.1) göz kapağı
tuvalu: (1.1) laulau mata
ukraiński: (1.1) повіка ż
węgierski: (1.1) szemhéj
wilamowski: (1.1) augałyjt ż
włoski: (1.1) palpebra ż