prezent

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

prezent (język polski)[edytuj]

prezenty (1.1)
wymowa:
IPA[ˈprɛzɛ̃nt], AS[prezẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ten prezent od babci był dla mnie wielką niespodzianką.
składnia:
(1.1) prezent od +D.  dla +D. 
kolokacje:
(1.1) prezent urodzinowy, imieninowy, gwiazdkowy, na Boże Narodzenie, na imieniny, z okazji imienin; podarować/wręczyć komuś prezent, dostać/otrzymać od kogoś prezent; dostać coś w prezencie = dostać coś jako prezent
synonimy:
(1.1) podarunek, upominek, podarek
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  prezencik
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc.  présent
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

prezent (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) przedstawiać, prezentować
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
czas.  prezenti, prezentiĝi, misprezenti, reprezenti
rzecz.  prezento, prezentado, prezentanto, prezentisto, prezentiĝo
przym.  prezentebla
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

prezent (język wilamowski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) prezent, dar
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc.  présent
uwagi:
źródła: