utrzymywanie

utrzymywanie (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌuṭʃɨ̃mɨˈvãɲɛ], AS: [uṭšỹmyvãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• udziąs.• nazal.• -ni…• akc. pob. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od utrzymywać

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	utrzymywanie
dopełniacz	utrzymywania
celownik	utrzymywaniu
biernik	utrzymywanie
narzędnik	utrzymywaniem
miejscownik	utrzymywaniu
wołacz	utrzymywanie

przykłady:

(1.1) „Antropolodzy mają prawo twierdzić, że przyczynili się do zachowania kulturowego dziedzictwa społeczeństw, które badali, […]. Lecz prawdą jest również, iż mieli oni swój udział, czasem tylko pośredni, w utrzymywaniu struktur władzy reprezentowanych przez system kolonialny”.

(1.1) W tym celu zwołał naradę międzyresortową, której tematem był traktat handlowy z Sowietami i zasadność utrzymywania dotychczasowego stanowiska w kwestii należności z tytułu traktatu ryskiego.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. utrzymywać, utrzymać, trzymać

rzecz. utrzymanie n, utrzymanek m, utrzymanka ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) cultivation, maintenance
• niemiecki: (1.1) Unterhaltung ż

źródła: