dualizm

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dualizm (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) dwoistość, istnienie obok siebie dwóch oddzielnych nurtów, zjawisk itd.[1]
(1.2) filoz. nurt w filozofii uznający za postawę bytu dwie odrębne substancje[1]
(1.3) polit. ustrój polityczny polegający na złączeniu się dwóch państw na zasadzie całkowitej równorzędności (np. Austro-Węgry)[1]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Niektóre zgromadzenia katarskie stosowały taki dualizm do każdej rzeczywistości, przez co dochodzili do przedkładania dwoistości proroków, dwoistej postaci Chrystusa i w końcu dwoistego Początku.[3]
(1.1) Weininger uznaje daleko posunięty dualizm kobiety i mężczyzny, którzy reprezentują tak samo jak u Kokoschki dwie krańcowo różne formy bytu.[4]
(1.2) […] w uporządkowaniu materiału wyraźnie zaznacza się wpływ tak popularnego podówczas neoplatonizmu, akcentującego dualizm tego, co cielesne i duchowe, ziemskie i niebiańskie […][5]
(1.3) Szujski rozumiał, że dualizm austro-węgierski ma trwały charakter i na niedający się przewidzieć okres, stanowić będzie fundament monarchii austro-węgierskiej.[6]
składnia:
kolokacje:
(1.1) dualizm płci
synonimy:
(1.1) dwoistość
(1.3) ustrój dualistyczny
antonimy:
(1.2) monizm
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dualista m, dualistka ż
przym. dualistyczny
przysł. dualistycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. dualis = „podwójny[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło dualizm w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.
  3. Enrico Riparelli, Herezje chrześcijańskie. Dawne i współczesne, przekład: Agata Brzóska, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2008, str. 65
  4. Roczniki humanistyczne, t. 52, nr 1
  5. Urszula Bednarz, Voluptas i fecunditas, czyli zagadnienie życia małżeńskiego w ‹Zodiacus vitae→ Palingeniusza [w:] „Gorsza” kobieta: dyskursy, inności, samotności, szaleństwa, str. 285
  6. Roman Kochnowski, Monarchia habsburska w polskiej myśli politycznej lat 1860-1914

dualizm (język azerski)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) filoz. dualizm
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: