monizm

monizm (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) filoz. pogląd głoszący jednorodność materii i rzeczywistości; zob. też monizm w Wikipedii

(1.2) polit. wizja ustroju państwa, w którym jeden centralny byt zarządza i kontroluje każdym aspektem jego działania

(1.3) nauk. doktryna lub system opierający swoje twierdzenia na pojedynczym źródle

odmiana:

(1.1-3) blm,

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	monizm
dopełniacz	monizmu
celownik	monizmowi
biernik	monizm
narzędnik	monizmem
miejscownik	monizmie
wołacz	monizmie

przykłady:

(1.3) Teoria piramidy zakłada renesans monizmu porządku prawnego, głoszonego kiedyś przez Kelsena na gruncie prawa międzynarodowego.

składnia:

kolokacje:

(1.1) monizm materialistyczny / spirytystyczny / atrybucyjny / panteistyczny / mieszany

synonimy:

antonimy:

(1.1-2) dualizm

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. monista mos, monistka ż

przym. monistyczny

przysł. monistycznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. μόνος (mónos) → jedyny

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) monism; (1.2) monism
• duński: (1.1) monisme w
• hiszpański: (1.1) monismo m
• rosyjski: (1.1) мони́зм m
• ukraiński: (1.1) моні́зм m

źródła: