Honorata

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Honorata (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌxɔ̃nɔˈrata], ASõnorata], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; zob. też Honorata w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Roch siedział z Honoratą w jednej ławce w trzeciej klasie.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pani Honorata • siostra / kuzynka / ciocia / babcia Honorata • kobieta imieniem (o imieniu) Honorata • święta / błogosławiona Honorata • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Honorata • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Honorata • otrzymać / dostać / przybrać imię Honorata • dzień imienin / imieniny Honoraty • na Honoratę (o dniu)
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) imię
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Honorat m, honor m
zdrobn. Honorcia ż, Honoratka ż, Honia ż
związki frazeologiczne:
święta Honorata figle płata
etymologia:
(1.1) łac. honorataszacowna; zaszczytna; wyróżniona urzędem < łac. honoroczcić, wyróżniać urzędem
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
zob. też Honorata w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła: