ćpać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ćpać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʨ̑paʨ̑], AS[ćpać]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) pot. posp. jeść łapczywie
(1.2) pot. posp. brać narkotyki
(1.3) reg. łódz. jeść bez popijania[1]

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. ćpnąć)

(2.1) reg. pozn.[2] rzucać
odmiana:
(1.1-3, 2.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Kiedy przyszedłem do niego, ćpał obiad i nawet mnie nie zauważył.
(1.2) Janek ćpa już od roku, alejak każdy ćpuntwierdzi, że w każdej chwili może przestać.
(1.3) Muszę tak ćpać? Dałabyś mi jakiegoś kompotu albo herbaty.
(2.1) Ćpnij mi te klamoty.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) napychać się, opychać się, żreć
(1.2) narkotyzować się, grzać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ćpacz mos, ćpanie n, ćpnięcie n, ćpun mos, ćpunka ż, ćpuńskość ż, naćpanie n, oćpanie n, wyćpnięcie n, zaćpanie n
czas. ćpnąć dk., naćpać się dk., oćpać się dk., wyćpnąć dk., zaćpać dk.
przym. ćpalniczy, ćpuński
ims. naćpany, zaćpany
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) prasł. *cьpatipchać
(1.2-4) od (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: jeść
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: narkotyzować się
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: rzucać
źródła:
  1. Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 188, Łódź, WUŁ, 2007, ISBN 978-83-75-25095-4.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło ćpać w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.