żreć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

żreć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʒrɛʨ̑], AS[žreć] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. zeżreć)

(1.1) o zwierzęciu: jeść
(1.2) pot. obraź. o człowieku: jeść

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(2.1) o rdzy lub substancji chemicznej: niszczyć, przeżerać

czasownik zwrotny niedokonany żreć się (dk. pożreć się)

(3.1) pot. kłócić się z kimś
odmiana:
(1-2) koniugacja XI
(3) koniugacja XI
przykłady:
(1.2) Żryj to szybciej!
składnia:
kolokacje:
(1.2) żreć obiad
synonimy:
(1.2) pot. wcinać, szamać; wulg. wpierdalać; daw. pot. ćpać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. żer m, żerowisko n, żarłok m, żarłocznik m, żarłoctwo n, żarło n, żarłacz m, żarcie n, zżarcie n, żarłoczność f
czas. zeżreć dk.
przym. żarłoczny, żarłocki
przysł. żarłocznie
związki frazeologiczne:
żreć jak świnia
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: