ćpun

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ćpun (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʨ̑pũn], AS[ćpũn], zjawiska fonetyczne: nazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. pejor. narkoman
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Janek ćpa już od roku, alejak każdy ćpuntwierdzi, że w każdej chwili może przestać.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ćpacz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ćpacz mos, ćpanie n
forma żeńska ćpunka ż
czas. ćpać ndk.
przym. ćpuński, naćpany
związki frazeologiczne:
etymologia:
zob. ćpać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.