plemię

plemię (język polski)

wymowa:

lp liczba pojedyncza IPA: [ˈplɛ̃mʲjɛ], AS: [plẽmʹi ̯e], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • denazal. denazalizacja • i → j  i czytane jako /j/ ; lm liczba mnoga IPA: [ˈplɛ̃mʲjɔna]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar; zob. zobacz też plemię w Wikipedii

(1.2) biol. biologia kategoria systematyki roślin i zwierząt; zob. zobacz też plemię (biologia) w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	plemię	plemiona
dopełniacz	plemienia	plemion
celownik	plemieniu	plemionom
biernik	plemię	plemiona
narzędnik	plemieniem	plemionami
miejscownik	plemieniu	plemionach
wołacz	plemię	plemiona

przykłady:

(1.1) W Brazylii, w dżungli Amazonii odkryto nieznane do tej pory plemię.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) przym. przymiotnik plemienny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) tribe
• arabski: (1.1) عشيرة ,قبيلة
• czeski: (1.1) plemeno n rodzaj nijaki
• fiński: (1.1) heimo
• francuski: (1.1-2) tribu f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) tribu f rodzaj żeński
• holenderski: (1.1) stam m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) þjóðflokkur m rodzaj męski, ættbálkur m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 部族 (ぷぞく); (1.2) 族 (ぞく)
• jidysz: (1.1) שבֿט m rodzaj męski (szejwet)
• niemiecki: (1.1) Stamm m rodzaj męski, Volksstamm m rodzaj męski; (1.2) Tribus f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) φυλή f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) stam w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1-2) tribù f rodzaj żeński

źródła: