παιχνίδι

παιχνίδι (język nowogrecki)

wymowa:

IPA: [peˈxɲiði]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zabawka

(1.2) zabawa

(1.3) mecz, gra, partia

(1.4) pot. potocznie igraszka łatwizna

odmiana:

Ν48: lp liczba pojedyncza D. dopełniacz παιχνιδιού; lm liczba mnoga παιχνίδια, D. dopełniacz παιχνιδιών

przykłady:

(1.1) Έγινα παιχνίδι στα χέρια σου. → Stałem/am się zabawką w twych rękach.

(1.3) Ο διαιτητής σφύριξε τη λήξη του παιχνιδιού. → Sędzia odgwizdał koniec meczu.

składnia:

kolokacje:

εκπαιδευτικό ~ → zabawka edukacyjna

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik παίζω, παιχνιδιαρίζω, παιχνιδίζω

przym. przymiotnik παιχνιδιάρης, παιχνιδιάρικος

rzecz. rzeczownik παιχνίδισμα, παιχνιδότοπος, παιχνιδούπολη, παίχτης

• zdrobn. zdrobniale παιχνιδάκι
• zgrub. zgrubienie παιχνιδάρα

związki frazeologiczne:

• κάνω παιχνίδι → 1. flirtować, 2. ryzykować, 3. być matką w grze, zaczynać grę/partię
• χοντραίνω το παιχνίδι → ponosić stawkę gry
• παρατραβάω το παιχνίδι
• παιχνίδι νεύρων → gra nerwów
• το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι → zabawa w kotka i myszkę
• ερωτικό παιχνίδι → zabawa w kotka i myszkę

etymologia:

grec. grecki παιγνίδιον - zdrobnienie od grec. grecki παίγνιον

uwagi:

forma równoważna παιγνίδι jest rzadziej spotykana

źródła: