szczeniak

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

szczeniak (język polski)[edytuj]

szczeniak (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʃʧ̑ɛ̃ɲak], AS[ščńak], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) pot., zool. młody pies

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) przen., żart. lub pogard. o chłopcu lub dziecku niedoświadczonym
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) szczenię, szczeniaczek
(2.1) smarkacz, gówniarz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szczenię n, szczeniackość f, szczenienie n, oszczenienie n
zdrobn. szczeniątko n, szczeniaczek m
czas. szczenić się ndk., oszczenić się dk.
przym. szczenięcy, szczeniacki
przysł. szczeniacko
związki frazeologiczne:
zachowywać się jak szczeniak
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: szczenię
źródła: