szczeniak

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

szczeniak (język polski) [edytuj]

szczeniak (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈʃʧ̑ɛ̃ɲak], AS: [ščẽńak], zjawiska fonetyczne: zmięk. • nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) młody pies
(1.2) przen. , żart.  lub pogard.  o chłopcu lub dziecku
odmiana:
(1.1-2)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik szczeniak szczeniaki
dopełniacz szczeniaka szczeniaków
celownik szczeniakowi szczeniakom
biernik szczeniaka szczeniaki
narzędnik szczeniakiem szczeniakami
miejscownik szczeniaku szczeniakach
wołacz szczeniaku szczeniaki
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.2) zachowywać się jak szczeniak
synonimy:
(1.1) szczenię, szczeniaczek
(1.2) smarkacz, gówniarz
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  szczenię n , szczeniątko n , szczeniaczek m , szczeniackość f 
czas.  szczenić się ndk. , oszczenić się dk. 
przym.  szczenięcy, szczeniacki
przysł.  szczeniacko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: szczenię
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=szczeniak&oldid=3215737”