szczeniak

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

szczeniak (język polski)[edytuj]

szczeniak (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʃʧ̑ɛ̃ɲak], AS[ščńak], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) pot. , zool.  młody pies

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) przen. , żart.  lub pogard.  o chłopcu lub dziecku niedoświadczonym
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) szczenię, szczeniaczek
(2.1) smarkacz, gówniarz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  szczenię n , szczeniackość f , szczenienie n , oszczenienie n 
zdrobn.  szczeniątko n , szczeniaczek m 
czas.  szczenić się ndk. , oszczenić się dk. 
przym.  szczenięcy, szczeniacki
przysł.  szczeniacko
związki frazeologiczne:
zachowywać się jak szczeniak
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: szczenię
źródła: