szczenię

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

szczenię (język polski)[edytuj]

szczenię (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʃʧ̑ɛ̃ɲɛ], AS[ščńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.denazal.-ni… wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) młode psa lub innych zwierząt z rodziny psowatych
(1.2) mały, młody piesek
odmiana:
(1.1) [1]
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) szczenię psa, szczenię wilka
synonimy:
(1.1) piesek, szczeniak, wilczę
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. oszczenić się
rzecz. szczeniak m
zdrobn. szczeniaczek m, szczeniątko n
przym. szczeniacki, szczenięcy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.