substytucja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] substytucja (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zastąpienie jednych rzeczy, pojęć, usług itp. innymi
- (1.2) wzajemna zastępowalność dóbr o podobnych właściwościach
- (1.3) przeniesienie pełnomocnictwa na inną osobę
- (1.4) psych. jeden z mechanizmów obronnych, polegający na zastępowaniu nieosiągalnych celów celami łatwiejszymi; zob. też Substytucja (psychologia) w Wikipedii
- (1.5) chem. reakcja chemiczna polegająca na wymianie jednego lub kilku atomów w cząsteczce związku chemicznego; zob. też Substytucja (chemia) w Wikipedii
odmiana: lp substytucj|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; lm substytucj|e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.4) przeniesienie, sublimacja, kompensacja
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. substytucyjny; rzecz. substytut; czas. substytuować
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. substituere - podstawić
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1-5) substitution
- duński: (1.1) substitution w, erstatning w
