sne

sne (język duński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) śnieg

czasownik

(2.1) o śniegu padać; śnieżyć

odmiana:

(1.1) en sne, sneen, -, -

(2.1) at sne, sner, sneede, sneet

przykłady:

(1.1) Sne dannes, når vanddamp fryser højt oppe i Jordens atmosfære ved temperaturer under 0°C. → Śnieg tworzy się, gdy para wodna wysoko w atmosferze ziemskiej zamarza w temperaturach poniżej 0°C.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: