rtęć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] rtęć (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik rtęć dopełniacz rtęci celownik rtęci biernik rtęć narzędnik rtęcią miejscownik rtęci wołacz rtęci
- przykłady:
- (1.1) Jakie właściwości chemiczne ma rtęć?
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) symbol. Hg, żywe srebro
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mercury, quicksilver
- arabski: (1.1) زئبق
- baskijski: (1.1) merkurio, zilarbizi
- bułgarski: (1.1) живак m
- chorwacki: (1.1) živa
- czeski: (1.1) rtuť f
- duński: (1.1) kviksølv
- farerski: (1.1) kviksilvur
- fiński: (1.1) elohopea
- francuski: (1.1) mercure f
- fryzyjski: (1.1) kwik n
- hindi: (1.1) पारा
- hiszpański: (1.1) mercurio m
- islandzki: (1.1) kvikasilfur n
- łaciński: (1.1) hydrargyrum n
- macedoński: (1.1) жива f
- niemiecki: (1.1) Quecksilber n, Hydrargyrum n
- norweski (bokmål): (1.1) kvikksølv
- nowogrecki: (1.1) υδράργυρος m
- rosyjski: (1.1) ртуть f
- serbski: (1.1) жива f
- słowacki: (1.1) ortuť f
- słoweński: (1.1) živo srebro n
- szwedzki: (1.1) kvicksilver
- ukraiński: (1.1) ртуть
- węgierski: (1.1) higany
- włoski: (1.1) mercurio m
- źródła:
